Techniki srebrzenia ręcznego — od kucia po filigran
Omówienie metod kształtowania srebra: kucie na zimno i na gorąco, toczenie, ciągnienie drutu, filigran i granulacja. Kiedy stosować którą technikę.
Czytaj dalejPrzewodnik dla tych, którzy chcą zrozumieć materiał, narzędzia i techniki — od wyboru stopu do finalnego polerowania.
Trzy obszary, które warto poznać przed przystąpieniem do pracy ze srebrem.
Omówienie metod kształtowania srebra: kucie na zimno i na gorąco, toczenie, ciągnienie drutu, filigran i granulacja. Kiedy stosować którą technikę.
Czytaj dalej
Przegląd podstawowego wyposażenia warsztatu złotniczego, stopów srebra (Ag 925, 950, 999) oraz lutów i topników. Co kupić na początku, czego unikać.
Czytaj dalej
Jak usunąć oksydację, wybrać pastę polerską, kiedy stosować elektrochemiczne czyszczenie, a kiedy wystarczy flanelowa ściereczka. Zasady przechowywania.
Czytaj dalejTrzy filary, od których zależy jakość gotowego wyrobu.
Srebro próby 925 to standard jubilerski — 92,5% czystego srebra i 7,5% miedzi. Stop jest twardy, polerowalny i odporny mechanicznie. Srebro 999 (czyste) jest zbyt miękkie do biżuterii narażonej na codzienne użytkowanie.
Punkt topnienia Ag 925 wynosi ok. 893°C. Lutowanie twardym lutem srebra wymaga temperatur 650–750°C. Praca z palnikiem gazowym wymaga kontroli odległości i czasu nagrzewania, by uniknąć przegrzania i odwęglenia.
Polerowanie trójstopniowe — papier ścierny 400, 600, 1200 — a następnie pasta Tripoli i pasta Rouge, daje lustrzany blask. Szczotkowanie mosiężną szczotką w wodzie z mydłem daje efekt satynowy, matowy.
Srebro gniecione podczas kucia ulega utwardzeniu przez umocnienie dyslokacyjne. Wyżarzanie w 580–650°C przez kilka minut, a następnie hartowanie w wodzie przywraca plastyczność bez utraty kształtu.
Siarczan potasu (liver of sulfur) nakładany pędzlem ciemni powierzchnię srebra w ciągu kilku minut. Selektywne polerowanie wypukłości zostawia ciemne wcięcia, tworząc efekt antycznego srebra stosowany w biżuterii etnicznej.
W Polsce wyroby ze srebra podlegają obowiązkowej ocenie probierczej przez Okręgowy Urząd Probierczy. Cecha probiercza 925 (głowa lwicy) potwierdza skład stopu. Brak cechy uniemożliwia legalną sprzedaż jako biżuteria.
Oznaczenie próby 925 widnieje na każdym legalnie sprzedawanym wyrobie srebrnym w Polsce. Cecha probiercza jest wbijana przez Okręgowy Urząd Probierczy i potwierdza, że stop zawiera co najmniej 92,5% czystego srebra (Ag). Pozostałe 7,5% to najczęściej miedź, która nadaje metalowi twardość i sprężystość. Niektórzy wytwórcy stosują stop Argentium (z germanen), który jest odporniejszy na oksydację — to szczególnie ważne przy biżuterii noszonej bez przerwy.
W sprawach redakcyjnych oraz pytań merytorycznych prosimy o kontakt mailowy lub telefoniczny.